تبلیغات
هلال احمر
هلال احمر
  ...
بهار-بیست دات كام   تصاویر زیبا سازی وبلاگ    www.bahar22.com بهار-بیست دات كام   تصاویر زیبا سازی وبلاگ    www.bahar22.comبهار-بیست دات كام   تصاویر زیبا سازی وبلاگ    www.bahar22.com
|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 12:23 ب.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 12:26 ب.ظ

مقدمه ...
نام هلال احمر می تواند در جامعه برای افراد گوناگون یادآور خاطرات مختلفی باشد. عده ای آنرا ارگان پیشرو در ارائه خدمات امداد و نجات در حوادث و سوانح، بعضی ها تأمین كننده داروهای خاص و داروخانه های ویژه، گروهی ارائه دهنده خدمات توانبخشی و عده ای دیگر آنرا سازمانی حمایتی و... می شناسند. اما اینكه هلال احمر چیست، مأموریت ها، اهداف كلی، استراتژی ها و اركان سازمانی و گستره آن چگونه است، گاهی در پرده ابهام مانده است.
|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 11:11 ق.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 11:12 ق.ظ

تاریخچه ...

تاریخچه:

اولین بار در سال 1874 میلادی (1291) در زمان ناصر الدین شاه كنوانسیون مصوب 1864 ژنو از سوی ایران پذیرفته شد هر چند سالها هیچ گونه اقدام جدی صورت نگرفت به جز شركت عبدالصمد ممتاز السلطنه در كنفرانس بین المللی صلیب سرخ در سال 1906 (1284) و دریافت موافقت كنفرانس در پذیرش شیر و خورشید سرخ به عنوان نشان رسمی دولت ایران برای جمعیت خود. دكتر امیر اعلم ( از دانش آموختگان رشته پزشكی در اروپا و از بنیانگذاران چند بیمارستان به سبك غربی در ایران ) در سال 1301 مقررات وضع شده از سوی صلیب سرخ جهانی برای جمعیت ها را ترجمه و در اختیار احمدشاه قرار داد و مقدمات تشكیل جمعیت فراهم شد. نخستین جلسه رسمی كمیته مركزی جمعیت در مرداد ماه سال 1302 تشكیل گردید و اعضای آن از میان بنیانگذاران و یاری رسانندگان به جمعیت و در جلسه عمومی انتخاب می شدند. هرچند تا سال 1303 عملاً هیچگونه اقدامی در جهت سازماندهی این تشكیلات صورت نپذیرفت. این اقدامات از سال 1304 شروع گردید از جمله راه اندازی مجله ای به عنوان ارگان رسمی جمعیت به نام « شیر و خورشید سرخ » در سال 1307 جمعیت نسوان شیر و خورشید سرخ ایران شكل گرفت. نخستین حركت امدادی جمعیت كمك به زلزله زدگان تربت حیدریه به همت دكتر امیر اعلم و در زمانی بود كه هنوز جمعیت هیچ گونه امكاناتی نداشت. در سال 1308 شمسی كنفرانس دیپلماتیك ژنو درباره صلیب سرخ بین المللی نشان شیرو خورشید سرخ را در كنار نشانهای هلال احمر و صلیب سرخ به عنوان نشان امدادی و دارای مصونیت در میادین نبرد به رسمیت شناخت. در سال 1327 اساسنامه جدید جمعیت طراحی و در مجمع عمومی جمعیت در همان سال به تصویب رسید. برابر مواد 18 و 19 این اساسنامه وظایف جمعیت علاوه بر معالجه مجروحان و رسیدگی به امور اسراء در زمان جنگ، امدادرسانی به هنگام بلیات و حوادث، تأسیس مؤسسات انتقال خون در سراسر كشور، رسیدگی به وضع بینوایان، تربیت جوانان و تربیت پرستار برای مراكز بهداشتی و درمانی تعیین گردید. در سال 1328 دكتر حسین خطیبی نوری به عنوان مدیر عامل جمعیت برگزیده شد. دكتر خطیبی طی سی سال خدمات شبانه روزی خود را كاملاً داوطلبانه در اختیار جمعیت قرار داد، به طوریكه گفته می شود حتی ناهار خود را از منزل می آورده است. در دهة سی جمعیت علاوه برامداد رسانی در موارد مختلف از جمله سیل در جنوب شرق كشور در سال 1336 اقدام به تأسیس جند مركز تحقیقات پزشكی ونیز درمانگاهها، بیمارستانها و شیر خوارگاههای مختلف در سطح كشور نمود. طی دهة چهل شمسی ارائه خدمات بهداشتی - درمانی به اقشار مختلف مردم و نیز سرپرستی افراد بی خانمان و بی بضاعت با گرایش كودكان و نوجوان به عنوان رویكردی مهم مورد نظر رؤسای جمعیت بود. تا سال 1357 جمعیت شیر و خورشید سرخ دارای بیش از 280 شعبه بود كه تقریباً همگان از اركان مشابه مركز، مجمع عمومی، هیئت های مركزی و مدیره و بازرسی برخوردار بودند و ریاست هیئت مركزی نیز بر عهده استاندار، فرماندار و یا بخشدار بود. فعالیت های ثمربخش « جمعیت شیر و خورشید سرخ » در راه امداد آسیب دیدگان، ایجاد بیش از 700 مؤسسه امدادی، درمانی، بهداشتی، خیریه، تربیتی و اجتماعی از قبیل بیمارستانها، مراكز امدادی و درمانی، بیمارستانها و زایشگاهها، كشتی بیمارستانی، بیمارستانها و درمانگاههای امدادی و صحرائی، سازمان تداركات درمانی، اندرزگاهها، آمزشگاههای حرفه ای، پرورشگاهها، شیرخوارگاهها، مهدهای كودك، آموزشگاههای پرستاری و بهیاری، مراكز انتقال خون، مراكز مبارزه با سل و سرطان، تأسیسات نوتوانی و دست و پا سازی مصنوعی، شركت در خدمات بین المللی هنگام وقوع حوادث و سوانح طبیعی و غیر طبیعی در كشورهای خارجی و شركت در مجامع بین المللی صلیب سرخ، موجب اهمیت و اعتبار روز افزون جمعیت شیر و خورشید سرخ ایران نزد « كمیته » و « اتحادیه بین المللی جمعیت های صلیب سرخ، هلال احمر و شیر و خورشید سرخ » گردید، كه در تنیجه به عضویت « كمیته اجرائی » و « شورای حكام » انتخاب و دبیركل جمعیت به ریاست « كمیته مشورتی بهداشت » كه یكی از چهار كمیته ای است كه زیر نظر كمیته اجرائی انجام وظیفه می نماید، انتخاب گردید. در همین راستا در سال 1352 بیستمین كنفرانس بین المللی صلیب سرخ كه عالیترین مجمع تصمیم گیری نهضت بین المللی به حساب می آید با حضور بیش از 130 عضو در تهران برگزار شد. مصوبات این كنفرانس در زمینه های مختلف هنوز هم از لحاظ حقوقی مورد ارجاع می باشند.

در اسفند ماه سال 1357 یعنی در كمتر از یك ماه بعد از پیروزی انقلاب، بر اساس مصوبه دولت موقت و در زمانی كه دكتر سامی وزیر بهداری و بهزیستی وقت كه به عنوان سرپرست جمعیت انتخاب شده بودند، كلیه مؤسسات درمانی و بهداشتی ( شامل 224 بیمارستان، 173 درمانگاه مستقل و مركز اورژانس، 77 اندرزگاه، 15 مركز مستقل انتقال خون و 30 مركز آموزش پرستاری، مامائی، بهیاری و پزشكی به همراه چندین پرورشگاه و خانه كودك ) از جمعیت منتزع و با حفظ مالكیت جمعیت، به وزارت بهداری و بهزیستی وقت منتقل گردید. بعدها امور مربوط به تربیت كادر پیراپزشكی وانتقال خون از جمعیت سلب گردید و اكثر پرورشگاهها و شیرخوارگاهها به سایر سازمانها واگذار گردید. در سال 1359 دكتر علی بهزادنیا مسئوولیت جمعیت را به عهده گرفت و تا حد امكان به بازسازی مجدد ساختار آن پرداخت سپس دكتر سیدحسن فیروز آبادی ریاست جمعیت را به عهده گرفت و تا سال 1362 در این پست باقی ماند و پس از آن مرحوم دكتر سیف اله وحید دستجردی به مدت بیش از 15 سال به عنوان رئیس جمعیت فعالیت كردند. جمعیت در جریان جنگ تحمیلی یكی از درخشانترین خدمات امدادی و درمانی را به رزمندگان اسلام و هموطنان جنگ زده ارائه نمود.

در دی ماه 1362 برابر ماده واحده مصوب مجلس شورای اسلامی، عنوان جمعیت به جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران تغییر یافت و ایران از كلیه حقوق بین المللی خود برای استفاده انحصاری از نشانه شیر و خورشید سرخ صرف نظر كرد و نشان مذكور بلافاصله از آیین نامه اساسنامه تشكل بین المللی جمعیت های صلیب سرخ و هلال احمر حذف گردید، اما به دلیل اینكه این نشان در كنفرانس دیپلماتیك جمعیت های صلیب سرخ و هلال احمر به تصویب رسیده بود لغو آن نیز باید در اجلاس مشابه صورت پذیرد و از آنجایی كه برپایی چنین اجلاسی تا كنون در دستور كار تشكل بین المللی جمعیت های صلیب سرخ و هلال احمر قرار نداشته این نشان همچنان در اسناد مربوط به كنوانسیونهای چهارگانه ژنو و پروتكل های الحاقی آنها به كار برده می شود.

در سال 1367 اساسنامه جمعیت توسط مجلس شورای اسلامی تصویب شد در این اساسنامه رئیس جمعیت به پیشنهاد وزیر بهداشت و حكم رئیس جمهور تعیین می شود و نماینده وزیر بهداشت در هیئت اجرائی به عنوان عالیترین ركن جمعیت حضور داشته است.

از نظر منابع مالی نیز علاوه بر بودجه دولتی برابر اساسنامه چهل و دو در صد از درآمد حاصل از حق الثبت اسناد رسمی، 55 در صد از درآمد یك درصد كارمزد ثبت سفارشات، یك ریال از هر مراسله سفارشی و 5/2 ریال از هر تلگراف ارسالی، سایر اعانات مردمی و سازمانها و یك درصد از قیمت هر بلیط هواپیما و كشتی تعیین گردید. علی رغم تأكید اساسنامه فوق به بازگردانیدن اموال و املاك تحت تصرف نهادها به جمعیت متأسفانه شماری از املاك مزبور همچنان در اختیار آنان قرار دارد. به دنبال تصدی ریاست جمعیت توسط دكتر نوربالا در سال 1378 تحولات و تغییرات وسیعی در جمعیت به وقوع پیوست كه یكی از مهمترین آنها دور شدن جمعیت از جهت گیری های سیاسی كشور و پایبندی به اصول هفتگانه نهضت بین المللی صلیب سرخ و هلال احمر ( انسانیت، بی غرضی، بی طرفی، عدم وابستگی، خدمات داوطلبانه، یگانگی و جهان شمولی ) بوده است. تبدیل معاونتهای امداد و نیز جوانان به سازمان امدادو نجات و سازمان جوانان، احیاء و بازسازی سازمان داوطلبان، تشكیل معاونت حقوقی، برنامه ریزی و امور مجلس، افزودن واژه درمان به معاونت توانبخشی، ارتقاء « مركز آموزش و تحقیقات » به « مؤسسه آموزش عالی علمی - كاربردی هلال احمر ایران »، به دست آوردن مجدد مسئوولیت هیئت پزشكی حج پس از 20 سال، انتخاب به عنوان عضو هیئت حاكمه فدراسیون، تشكیل كانون های دانشجویی در بیش از 290 دانشگاه با بیش از صدهزار دانشجوی فعال، ارتقاء كمی و كیفی در حوزه های مختلف امداد از جمله آموزش، تجهیزات جدید از جمله خودرو، آمبولانس، چرخبال، سیستم مخابراتی و همچنین در زمینه درمان ( 20 مركز درمانی در داخل كشور و 10 بیمارستان و درمانگاه در خارج از كشور ) و توسعه توانبخشی ( اعم از ارتوپدی فنی، فیزیوتراپی، بازتوانی روانی، شنوایی سنجی، بینایی سنجی، هیدروتراپی و... ) از اقداماتی بوده است كه به دنبال ریاست دكتر نوربالا در جمعیت به وقوع پیوست. در جلسه علنی روز چهارشنبه 24 اردیبهشت ماه 1382 در مجلس شورای اسلامی منجر به اصلاح بخشی از اساسنامه قبلی شد. به موجب آن اركان اداره كننده جمعیت چنین تغییر نمود: از مهمترین اقداماتی كه در راستای مردمی تر كردن جمعیت و رها سازی از وابستگی به دولت و انتصابی بودن، صورت گرفت، برگزاری انتخابات در 21 اردیبهشت ماه 1383 در ساسر كشور بود و در شهرستانها مجمع شهرستان با انتخاب شورای اجرائی شهرستان كه رئیس شعبه را تعیین می نمایند و منتخبین آنها مجمع استان و هیئم مدیره استان را تشكیل خواهند داد كه مدیر عامل را بر می گزینند در مجمع عمومی كه از سراسر كشور 7 نفر از اعضای شورای عالی را برمی گزینند كه این شورا نیز یك نفر ار به عنوان رئیس جمعیت جهت صدور ابلاغ به رئیس جمهور معرفی می نمایند. در شورای عالی علاوه بر 7 نفر ذكر شده رئیس جمعیت، خزانه دار، دبیركل و 4 نفر منتخب رئیس جمهور نیز حضور دارند.


|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 11:11 ق.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 11:15 ق.ظ

تعریف كمكهای اولیه ...
تعریف كمكهای اولیه
 به مجموعه اقدامات ، عملیات و مراقبتهایی گفته می شود كه بلافاصله بعد از حادثه و تصادف به آسیب دیدگان یا مجروحان حادثه صورت می گیرد، تا از عواملی كه زندگی و سلامت آنها را تهدید می كند ، جلوگیری كرده و از وخامت حادثه بكاهد و تا رسیدن پزشك به محل حادثه و یا رساندن آنها به مراكز درمانی ادامه یابد.
منظور از این كمكها نه تنها نجات مریض یا مصدوم از خطر مرگ است ، بلكه تقلیل و كم كردن ناراحتی و درد مریض ، چه از لحاظ روحی و چه از نظر جسمی ، توسط اقدامات و مراقبتهای كمك كننده كه آن نیز جزو كمكهای اولیه محسوب می شوند.
آشنایی با روشهای صحیح كمكهای اولیه به مصدومان ،سبب می گردد كه فرد بهبود ی خود را سریهتر به دست آوردو بتواند به ادامه فعالیت مفید و موثر خود بپردازد، اما اگر از روش صحیح كمكهای اولیه و انتقال مصدومین به بیمارستان و مراكز درمانی اطلاع و آگاهی كافی نداشته باشیم ، در صورت بروز هر گونه حادثه و صدمه ای ، ممكن است به دلیل عدم جابجایی صحیح و رساندن بیموقع امدادهای ضروری به وی ، موجب بروز صدمات و خطرات جانی جدی و خطرناكی برای او بشویم.
 
نكاتی كه كمك كننده باید آنها را رعایت كند   :
۱- در زمان كمك رسانی هر چه قدر حادثه بزرگ باشد، باید كمك كننده آرامش و خونسردی خود را حفظ كند.
۲- باید مصدوم رااز نظر روحی چون بسیار ضعیف شده است كمك كردوكاری نكنیم كه او تحت فشار روحی بیشتری قرار گیرد.
۳-به محض رسیدن به محل حادثه باید میزان جراحات و صدمات را مشخص نماییم.
۴- كمكهای اولیه را به ترتیب و با توجه به اهمیت پشت سر هم انجام دهیم.
۵- اگر مریض یا مصدوم در اثر آسیب هایی مانند غرق شدن یاصدمات دیگر دچار مشكلات تنفسی و قلبی شده باشد، باید ابتدابه او ماساژ قلبی و تنفس مصنوعی بدهیم .
توجه به نكات دیگر از جمله دور كردن مجروح از محیط خطر – كنترل راههای تنفسی و بازرسی علائم حیاتی بدن ( نبض – تنفس – فشار خون )اقدامات لازم جهت جلوگیری از خونریزی – كنترل شكستگیها – دررفتگیها باید مد نظر باشد.
پس از آنجاكه اغلب ، پزشك حاضر نیست، ما مسئول انجام كمكهای اولیه هستیم .


|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 11:11 ق.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 11:17 ق.ظ

جابه‌جا كردن‌ بیمار ...

جابه‌جا كردن‌ بیمار

تا رسیدن‌ كمك‌های‌ پزشكی‌ باید وضعیت‌ مصدومان‌ را به‌ همان‌ صورتی‌ كه‌

آنها را پیدا كرده‌اید، حفظ‌ كنید. تنها در صورتی‌ باید مصدوم‌ را جابه‌جا كنید كه‌

وی‌ در معرض‌ خطر فوری‌ باشد و حتی‌ در این‌ شرایط‌، نزدیك‌ شدن‌ به‌ مصدوم‌

نباید برای‌ شما خطرآفرین‌ باشد .


|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 11:11 ق.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 11:18 ق.ظ

وضعیت صحیح بدن ...

وضعیت صحیح بدن (مروری بر آناتومی)

كمربند شانه روی دنده ها قرار دارد و توسط مهره های پشت كه زیر آن است محافظت می

شود . بازوها به آن متصل هستند و از كمربند شانه آویزانند. موقعیكه شخص راست می ایستد

مهره های تحمل كننده وزن مخصوص بدن روی یكدیگر قرار میگیرند و روی ساكروم ردیف می

شوند . ساكروم علاوه بر تحمل وزن ستون مهره ها جزئی از كمربند لگنی نیز می باشد.

موقعیكه شخص راست می ایستد وزن هر چیزی كه بلند می كند و با دستها حمل می كند

روی كمربند شانه ، ستون مهره های زیر آن ، لگن و سپس پاها   وارد می شود. هنگام بلند

كردن اگر كمربند شانه در راستای لگن و دستها نزدیك پاها قرار گیرد ، نیرو ،‌در یك خط كاملا

مستقیم رو به پایین مهره ها كه محكم در ستون مهره ها روی هم قرار گرفته اند وارد می

شود .

بنابراین ،‌اگر هنگام بلند كردن اشیاءپشت بدن خم نشود و در وضعیت مستقیم قرار بگیرد ،

 

فشار كمی روی عضلات و رباط ها ی نگهدارنده ستون مهره ای وارد می شود ،‌ و بدین ترتیب

 

وزن زیادی را میتوان بدون آسیب به كمر، بلند و جابجا كرد . با این حال ،‌اگر با پشت خم چیزی

 

را بلندكنید و یاحتی اگر راست بایستید ولی از قسمت لگن خیلی به جلو خم شوید ممكن

 

است به كمر خود آسیب برسانید .

 

اگر چیزی را بردارید در حالی كه پشتتان خمیده است ممكن است آسیب ببینید ، زیرا نیروی بلند كردن بیشتر به

 

عرض تا به پایین ستون مهره ها وارد می شود . هنگامی كه این اتفاق می افتد ، عضلات پشت ، بجای مهره ها از

 

بلند كردن حمایت می كنند .


|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 11:11 ق.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 11:19 ق.ظ

مهارتهای عملی ...

 مهارتهای عملی:

 

 1- پشت خود را در راستای مستقیم و طبیعی خود محكم كنید . از ماهیچه های شكمی خود

 

برای قفل كردن آن استفاده كنید در حالی كه كمی به سمت داخل انحنا دارد .

 

2- پاهایتان را 40-35 سانتی متر از هم بازكنید و زانو بزنید تا تنه و بازوهایتان پایین تر بیایند .

 

 3- با بازوهایی كه در هر دو طرف بدن به پایین كشیده شده ،‌برانكار چرخدار یا تخته پشت را

 

بگیرید طوری كه كف دستهایتان به سمت بالا باشد طوری كه دستهای شما تقریباً‌ مجاور

 

قسمت قدامی تنه شما قرار گیرد .

 

 4- وضعیت و حالت خود را تنظیم كنید تا جسم طوری قرار گیرد كه وزن آن به طور مساوی به هر

 

دو بازو منتقل شود . (مرحله 1)

 

 5- اگر لازم است ،‌ دوباره وضعیت پاهایتان را تنظیم كنید طوری كه در حدود 40-35 سانتی متر

 

از هم فاصله داشته باشند و یك پا كمی جلوتر قرار گیرد و بچرخید تا اینكه شما و مركز ثقل تان

 

درست بین آنها قرار گیرد . اطمینان حاصل كنید كه شی‌ء‌بین دو پای شما قرار دارد ،‌پاهایتان را

 

صاف نگه دارید و وزنتان را به طرف پاشنه پاها و یا درست پشت آنها توزیع كنید (مرحله 2)

 6- با بازوهایی كه به طرف پایین كشیده شده و با راست كردن پاها تا زمانی كه كاملا بایستید

جسم را بلند كنید . اطمینان حاصل كنید كه پشتتان در راستای مستقیم قرار دارد و قسمت

فوقانی تنه شما قبل از مفصل هیپ بالا می آید . (مرحله3)


|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 11:10 ق.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 11:23 ق.ظ

خطرات جابه‌جایی‌ بیمار ...

خطرات جابه‌جایی‌ بیمار:

پیش‌ از آنكه‌ به‌ جابه‌جایی‌ مصدوم‌ فكر كنید باید تصمیم‌ بگیرید كه‌ آیا این‌ شخص‌ در معرض‌ خطر

فوری‌ هست‌ و نیاز به‌ جابه‌جایی‌ دارد یا خیر. اگر یقین‌ دارید كه‌ جابه‌جا كردن‌ مصدوم‌، ضروری‌

است‌، باید نیروهای‌ كمكی‌ و تجهیزات‌ موجود را بررسی‌ كرده‌، ارزیابی‌ كنید كه‌ انجام‌ این عمل‌ تا

چه‌ اندازه‌ می‌تواند مشكل‌ باشد. موارد زیر را را در نظر بگیرید:

- آیا این‌ عمل‌ واقعاً ضروری‌ است‌؟ معمولاً می‌توانید مصدوم‌ را در همان‌ وضعیتی‌ كه‌ یافته‌اید،

ارزیابی‌ و درمان‌ كنید.

- در صورتی‌ كه‌ جابه‌جا كردن‌ مصدوم‌ واجب‌ است‌، آیا مصدوم‌ خودش‌ می‌تواند حركت‌ كند؟ اگر

مصدوم‌ احساس‌ می‌كند كه‌ می‌تواند این‌ كار را انجام‌ دهد، از وی‌ بخواهید كه‌ چنین‌ كند؛

همچنین‌، با استفاده‌ از درایت‌ خود به‌ ارزیابی‌ وضعیت‌ مصدوم‌ بپردازید.

- وزن‌ و اندازه‌ مصدوم‌ چقدر است‌؟

- مصدوم‌ چه‌ آسیب‌هایی‌ دارد و آیا جابه‌جایی‌ ممكن‌ است‌ وضعیت‌ وی‌ را وخیم‌تر كند؟

- چه‌ كسی‌ برای‌ كمك‌ در جابه‌جایی‌ در دسترس‌ است‌؟ آیا شما و سایر امدادگران‌ به‌طور

مناسب‌ آموزش‌ دیده‌اید و از آمادگی‌ جسمانی‌ برخوردار هستید؟

- آیا برای‌ ورود به‌ محل‌، مجبور به‌ استفاده‌ از تجهیزات‌ محافظی‌ هستید و آیا به‌ چنین‌ تجهیزاتی‌

دسترسی‌ دارید؟

- آیا هیچ‌گونه‌ تجهیزاتی‌ برای‌ تسهیل‌ امر جابه‌جایی‌ مصدوم‌ در اختیار دارید؟ آیا به‌ همه‌ وسایل‌

مورد نیاز دسترسی‌ دارید؟

- آیا برای‌ انجام‌ عمل‌ انتقال‌، فضای‌ كافی‌ در اطراف‌ مصدوم‌ وجود دارد؟

- همراه‌ با مصدوم‌ از روی‌ چه‌ نوع‌ زمینی‌ عبور خواهید كرد؟


|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 11:09 ق.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 11:24 ق.ظ

مورد خاص‌ وضعیت‌های‌ اورژانس ...

:مورد خاص‌ وضعیت‌های‌ اورژانس‌

چهار وضعیت‌ اورژانس‌ وجود دارد كه‌ در این‌ موارد، مصدوم‌ را باید به‌ سرعت‌ از خطر دور ساخت‌.

این‌ كار را تنها در صورتی‌ انجام‌ دهید كه‌ مطمئن‌ هستید خود را به‌ خطر نخواهید انداخت‌ و نیز

آموزش‌های‌ مناسب‌ را پشت‌ سر گذاشته‌اید و به‌ تجهیزات‌ كافی‌ دسترسی‌ دارید. اگر به‌ این‌

منابع‌ دسترسی‌ ندارید، باید به‌ جای‌ تلاش‌ برای‌ نجات‌ جان‌ مصدوم‌ به‌ تنهایی‌، با گروه‌ خدمات‌

اورژانس‌ تماس‌ بگیرید. وضعیت‌های‌ اورژانس‌ به‌ شرح‌ زیر هستند:

- زمانی‌ كه‌ مصدوم‌ در داخل‌ آب‌ و در معرض‌ خطر فوری‌ غرق‌ شدن‌ است.

- زمانی‌ كه‌ مصدوم‌ در محلی‌ است‌ كه‌ دچار آتش‌ سوزی‌ شده‌ یا پر از دود است.

- زمانی‌ كه‌ مصدوم‌ در معرض‌ خطر ناشی‌ از بمب‌ یا اسلحه‌ گرم‌ است‌.

- زمانی‌ كه‌ مصدوم‌ در داخل‌ یا نزدیك‌ به‌ یك‌ ساختمان‌ یا هر چیز در حال‌ فرو ریختن‌ است‌.

سرعت‌ پاسخ‌ شما وابسته‌ به‌ میزان‌ خطر است‌، اما حتی‌ در وضعیت‌های‌ فوق‌ هم‌ ممكن‌

است‌ برای‌ طراحی‌ نحوه‌ انتقال‌ مصدوم‌ به‌ طور صحیح‌ و بی‌خطر، زمان‌ كافی‌ در اختیار داشته‌

باشید.


|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 11:09 ق.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 11:25 ق.ظ

نحوه‌ كمك‌ رساندن‌ بی‌خطر به‌ مصدوم‌ ...

نحوه‌ كمك‌ رساندن‌ بی‌خطر به‌ مصدوم‌:

در صورتی‌ كه‌ مجبور هستید به‌ یك‌ مصدوم‌ كمك‌ كنید یا وی‌ را جابه‌جا كنید، باید نسبت‌ به‌

 

خطرهایی‌ كه‌ ممكن‌ است‌ در پی‌ استفاده‌ از روش‌های‌ ناصحیح‌ بروز كنند، آگاهی‌ داشته‌

 

باشید. (همیشه‌) این‌ احتمال‌ وجود دارد كه‌ شما وضعیت‌ مصدوم‌ را وخیم‌تر كنید و یا خودتان‌ یا

 

سایر امدادگران‌ نیز دچار آسیب‌ شوید. همواره‌ باید زمانی‌ را برای‌ طراحی‌ دقیق‌ عملیات‌ به‌

 

منظور به‌ حداقل‌ رساندن‌ این‌گونه‌ خطرها، اختصاص‌ دهید.


|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 11:09 ق.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 11:26 ق.ظ

قوانین حمل بیمار روی برانكار ...

قوانین حمل بیمار روی برانكار

 

- از وزنی كه باید بلند كنید و میزان توانایی افراد گروهتان آگاه باشید .

 

 - حركات خود را با دیگر اعضای تیمی كه با آنها مدام درارتباط هستید هماهنگ كنید

 

 - بدن خود را درهنگام حمل بیمار نچرخانید .

 

 - وزنی را كه حمل میكنید تا حد ممكن نزدیك به بدن خود نگاه دارید در حالی كه پشت خود را

 

در راستای مستقیم نگاه داشته اید .

 - مطمئن شوید كه از قسمت مفصل ران خم و راست می شوید نه از كمر و زانوهای خود را در

حالی كه كمر در راستای مستقیم خود قرار دارد و خم نشده است‌ ، خم كنید .


|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 11:09 ق.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 11:28 ق.ظ

راهكارهای‌ حفظ‌ ایمنی‌ ...

راهكارهای‌ حفظ‌ ایمنی‌:

 

برای‌ اطمینان‌ از شرایط‌ ایمنی‌، گام‌های‌ زیر را طی‌ كنید:

- روشی‌ را انتخاب‌ كنید كه‌ متناسب‌ با موقعیت‌، وضعیت‌ مصدوم‌ و میزان‌ نیروهای‌ كمكی‌ و

 

تجهیزات‌ در دسترس‌ شما است‌.

- گروهی‌ كار كنید و یك‌ نفر را مسؤول‌ هماهنگ‌ كردن‌ جابه‌جایی‌ كنید. اطمینان‌ حاصل‌ كنید كه‌

 

اعضای‌ گروه‌ نسبت‌ به‌ ترتیب‌ اقدامات‌ توجیه‌ هستند.

- تجهیزات‌ موجود را آماده‌ كنید و دقت‌ كنید كه‌ اعضای‌ گروه‌ و تجهیزات‌ قبل‌ از آغاز عملیات‌، در

 

جای‌ خود حاضر باشند.

- همیشه‌ روش‌ صحیح‌ را به‌ كار بگیرید تا از آسیب‌ رساندن‌ به‌ مصدوم‌، خودتان‌ و سایر امدادگران‌

 

دوری‌ كرده‌ باشید.

- سعی‌ كنید ایمنی‌ و راحتی‌ مصدوم‌، خود و سایر امدادگران‌ را در طول‌ جابه‌جایی‌ حفظ‌ كنید.

- همیشه‌ در مورد اقدامی‌ كه‌ می‌خواهید به‌ انجام‌ برسانید، به‌ مصدوم‌ توضیح‌ دهید و وی‌ را

 

تشویق‌ كنید كه‌ تا حد امكان‌ همكاری‌ كند.


|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 11:09 ق.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 11:33 ق.ظ

روش‌های‌ عملی‌ برای‌ جابه‌جایی‌ و نقل‌ و انتقال‌ ...

روش‌های‌ عملی‌ برای‌ جابه‌جایی‌ و نقل‌ و انتقال‌

روشی‌ كه‌ برای‌ كمك‌ به‌ مصدوم‌ به‌ كار می‌برید، برحسب‌ موقعیت‌، وضعیت‌ مصدوم‌ و این‌ كه‌ آیا به‌ نیروهای‌ امدادی‌ یا تجهیزات‌ كافی‌ دسترسی‌ دارید یا خیر، فرق‌ می‌كند. همیشه‌ برنامه‌ دقیقی‌ برای‌ جابه‌جایی‌ طراحی‌ كنید و اطمینان‌ حاصل‌ كنید كه‌ مصدوم‌ و امدادگران‌ برای‌ عملیات‌ جابه‌جایی‌ آمادگی‌ دارند. هنگام‌ جابه‌جایی‌ یا كمك‌رسانی‌ به‌ مصدوم‌، رعایت‌ ترتیب‌ اقدمات‌ زیر به‌ حفظ‌ ایمنی‌ و راحتی‌ تمام‌ افراد كمك‌ خواهد كرد:
- تا حد امكان‌ خود را در موقعیتی‌ نزدیك‌ به‌ بدن‌ مصدوم‌ قرار دهید.
- با باز كردن‌ پاهای‌ خود به‌ اندازه‌ عرض‌ شانه‌، تكیه‌گاه‌ خود را محكم‌ كنید با بتوانید تعادل‌تان‌ را حفظ‌ كنید.
- در تمام‌ لحظات‌ در طول‌ عملیات‌، موقعیت‌ مناسب‌ خود را حفظ‌ كنید.
- یكنواخت‌ و روان‌ حركت‌ كنید. برای‌ تأمین‌ نیروی‌ لازم‌ برای‌ جابه‌جایی‌، قوی‌ترین‌ عضلات‌ اندام‌های‌ پایین‌ و بالایی‌ خود را به‌ كار بگیرید.


|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 11:09 ق.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 11:33 ق.ظ

همكاری‌ با گروه‌ خدمات‌ اورژانس‌ ...

همكاری‌ با گروه‌ خدمات‌ اورژانس‌

گروه‌ خدمات‌ اورژانس‌ ممكن‌ است‌ از شما به‌ عنوان‌ یك‌ ارایه‌كننده‌ كمك‌های‌ اولیه‌ درخواست‌ كند تا در انتقال‌ مصدوم‌ با استفاده‌ از تجهیزات‌ تخصصی‌ كمك‌ كنید. همواره‌ اجزای‌ روش‌های‌ عملی‌ مناسب‌ را (كه‌ در بالا به‌ آنها اشاره‌ شد) به‌ كار بگیرید. البته‌ وقتی‌ به‌عنوان‌ بخشی‌ از گروه‌ خدمات‌ اورژانس‌ مشغول‌ به‌ امدادرسانی‌ هستید، همیشه‌ باید از دستوراتی‌ كه‌ توسط‌ گروه‌ صادر می‌شود، پیروی‌ كنید. در مواقعی‌ كه‌ از طریق‌ هلی‌كوپتر به‌ مصدوم‌ امدادرسانی‌ می‌شود، چند «اصل‌ حفظ‌ ایمنی‌ زمین‌ (محل‌ فرود)» باید رعایت‌ شود. وظیفه‌ اصلی‌ شما، كنترل‌ كردن‌ ناظران‌ است‌. اطمینان‌ حاصل‌ كنید كه‌ تمام‌ افراد حداقل‌ ۵۰ متر از محل‌ فاصله‌ گرفته‌اند و هیچ‌كس‌ سیگار نمی‌كشد. در زمان‌ فرود هلی‌كوپتر، زانو بزنید تا از پره‌های‌ چرخان‌ آن‌ كاملاً دور باشید. پس‌ از فرود هلی‌كوپتر، به‌ آن‌ نزدیك‌ نشوید و صبر كنید تا یكی‌ از اعضای‌ گروه‌ به‌ دیدن‌ شما بیاید. تا زمانی‌ كه‌ پایك‌های‌ فرود هلی‌كوپتر به‌ زمین‌ نرسیده‌، به‌ آنها دست‌ نزنید؛ این‌ پایك‌ها تا زمانی‌ كه‌ در تماس‌ زمین‌ قرار نگیرند، بار الكتریكی‌ ساكن‌ دارند.


|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 11:09 ق.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 11:34 ق.ظ

احیای قلبی تنفسی ...

احیای قلبی تنفسی

 ایست قلبی و تنفسی :

منظور از ایست قلبی حالتی است که ضربان قلب کاملاً از بین می‌رود و منظور از ایست تنفسی از کار افتادن تنفس خود بخودی در فرد است (ایست‌ قلبی‌ عبارت‌ است‌ از فقدان‌ کامل‌ پمپ‌ کردن‌ خون توسط‌ قلب‌). این حالات می‌تواند به دنبال سکته قلبی، شوک، خونریزیهای بسیار شدید، گیر کردن اجسام خارجی در حلق ، غرق شدگی ، برق گرفتگی و ... رخ دهد. ایست تنفسی اولیه ظرف دقایقی کوتاه باعث ایست قلبی می‌شود و ایست قلبی اولیه نیز به سرعت به ایست تنفسی می‌انجامد. تأخیر در درمان‌ حتی‌ برای‌ 5-3 دقیقه‌ ممکن‌ است‌ باعث‌ مرگ‌ یا آسیب‌ دایمی‌ مغز شود. بروز این‌ حالت‌ تا سن‌ 45 سالگی‌ در مردان‌ بیش‌ از زنان‌ است‌، اما پس‌ از آن‌ برابر است‌.

 

علائم‌ ‌ایست قلبی   :

·    منگی‌ کوتاه‌مدت‌، و به‌ دنبال‌ آن‌ غش‌ کردن‌ و افت هوشیاری‌

·    عدم لمس‌ نبض‌ . تنفس‌ نیز معمولاً متوقف‌ می‌شود.

·    پوست‌ به‌ رنگ‌ آبی‌ ـ سفید در می‌آید. مردمک ها نیز گشاد می‌شوند.

·    تشنج‌

·    گاهی‌ از دست‌ رفتن‌ کنترل‌ ادرار و مدفوع‌. غش‌ کردن‌ ساده‌ در نگاه‌ اول‌ ممکن‌ است‌ شبیه‌ ایست‌ قلبی‌ به‌ نظر آید، اما در غش‌ کردن‌ ساده‌، نبض وجود دارد و تنفس‌ قطع‌ نمی‌شود.

 

 

احیای قلبی تنفسی هنگامی ضرورت می یابد که فردی دچار قطع تنفس یا ضربان قلب و یا هر دو شود. هنگامی که قطع تنفس و ضربان قلب رخ دهد، با مرگ ناگهانی روبه رو خواهیم شد.
مرگ ناگهانی ، علل مختلفی دارد که شامل مسمومیت ، غرق شدگی ، گیر کردن جسم خارجی در مجاری تنفسی، برق گرفتگی و خفه شدگی در اثر فشار و خفه شدگی بر اثر گازها هستند، ولی شایع ترین آن را حمله قلبی (انفارکتوس) تشکیل می دهد.

نشانه های هشداردهنده حمله قلبی عبارتند از:

احساس ناراحتی و فشار ، احساس سنگینی روی قفسه سینه ، فشرده شدن یا درد در وسط سینه که بیش از چند دقیقه طول بکشد.
دردی که به شانه ها ، گردن یا بازوها منتشر می شود.
احساس ناراحتی در قفسه سینه به همراه سبکی سر، غش ، تعریق، تهوع یا تنگی نفس.
باید توجه داشت که ممکن است تمامی نشانه های ذکر شده بالا در هر حمله قلبی دیده نشوند.با شروع هر کدام از نشانه ها صبر نکنید و در اسرع وقت تقاضای کمک نمایید.

احیایقلبی ریوی یك مانور حیات بخش است كه به كمك آن تنفس و گردش خون فرد مصدوم حفظ می شود تا از نرسیدن موادغذایی و اكسیژن به مغز او و مرگ مغزی در فرد جلوگیری شود.این مانور حیاتی می تواند بدون احتیاج به هیچ وسیله اضافی نیز انجام گیرد و انجام صحیح و به موقع آن جان انسانهای زیادی را از مرگ حتمی نجات بخشد .آیا می دانید كه چه بسا فردی كه دچار ایست قلبی تنفسی شده است با انجام صحیح مانورهای احیا قلبی تنفسی می تواند از مرگ حتمی نجات پیدا كند.

در مواردی مثل ایست قلبی , غرق شدن , خفگی , مصرف زیاده از حد مواد مخدر .و مشروبات الكلی , احیای قلبی ریوی می تواند فرد را به زندگی بر گرداند.

جهت شروع احیای قلبی ریوی ابتدا باید مطمئن شوید كه فرد مورد نظر شما به احیای قلبی ریوی نیاز دارد بدین منظور:
او را صدا زده و به آرامی تكان می دهید .

به دقت به چهره فرد و حركات قفسه سینه او بنگرید . (( چهره كبود و زرد و لبهای تیره رنگو كبود نشانگر نارسایی گردش خون فرد است )).

با دیدن این علایم بی درنگ از كسانی كه در محل حادثه حضور دارند بخواهید تا با تلفن اورژانس 115 تماس بگیرند.
اگر می خواهید  احیا’ قلبی ریوی را انجام دهید هرگز به بهانه تماس با اورژانس مصدوم را رها نكنید .امانباید فرصت را از دست بدهید .شما هم می توانید با احیای قلبی ریوی زندگی این فرد را نجات دهید پس مراحل احیای ریوی را آغاز كنید.
هشدارقبل از هرگونه اقدامی جهت انجام احیای قلبی تنفسی هر مصدوم اطمینان حاصل كنید كه این عمل سلامتی شما یا مصدوم را از نظر سرایت بیماریهایی چون ایدز و هپاتیت تهدی نمی كند .

برای انجام مراحل CPR
مرحل زیر را با دقت پیش می گیریم .

مراحل عملیات احیا :

1- بیمار را به پشت بخوابانید و او را صدا بزنید و به آرامی تکان دهید تا پاسخ به تحریک مشخص شود.
2- اگر بیمار بدون پاسخ باشد راههای تنفسی او را کنترل کنید. چنانچه راه تنفسی بسته است با کمک انگشت راه تنفسی وی را باز کنید و چنانچه راه تنفسی باز است ولی بیمار نفس نمی‌کشد تنفس مصنوعی را شروع کنید.

3- در صورتی که از صدمه ندیدن مهره‌های گردنی مصدوم مطمئن هستید، گردن مصدوم را به جلو و سر او را به عقب خم نمایید تا مسیر راه هوایی مصدوم در بهترین و مستقیم‌ترین وضعیت واقع شود و چانه مصدوم را بالا و جلو بیاورید. در صورت صدمه دیدن مهره‌های گردنی بدون حرکت دادن به سر و گردن مصدوم ، با قرار دادن شست‌ها روی چانه فک پایینی مصدوم را به سمت جلو و بالا آورید تا ضمن باز شدن دهان ، مسیر راه هوایی نیز مستقیم قرار گیرد.

4 - دو تنفس مناسب دهان به دهان به وی بدهید.
5- نبضها را لمس نمایید. اگر ضربان نبضها لمس شود باید به تنفس مصنوعی ادامه داد و اگر لمس نشود، ماساژ قلبی باید شروع شود.

6- جهت انجام ماساژ قلبی ، دست چپ خود را به حالت ضربدر پشت دست دیگر گذاشته ، پاشنه دست راست را بر روی جناق سینه به اندازه دو بند انگشت بالاتر از محل دو شاخه شدن جناق قرار دهید. آرنج‌ها نباید خم شوند. به کمک وزن بدن فشار محکمی به قفسه سینه وارد کنید تا جناق سینه به اندازه تقریبی 4 الی 5 سانتیمتر به داخل برود. تعداد مفید ماساژ قلبی باید حدود 100-80 بار در دقیقه باشد و به ازای هر 15 ماساژ قلبی 2 تنفس مصنوعی با روش دهان به دهان داده شود.

در صورتی که فرد دیگری به امدادگر کمک می‌کند باید به ازای هر 5 ماساژ قلبی یک تنفس مصنوعی داده شود. امروزه بر اساس نظر متخصصین و بسیاری از مراجع علمی در عملیات احیای قلبی – ریوی دو نفره نیازی به قطع ماساژ قلبی برای انجام تنفس مصنوعی نیست و همزمان با انجام ماساژ قلب توسط یک فرد ، فرد دیگر می‌تواند تنفس مصنوعی را انجام دهد.

7- پس از گذشت یک دقیقه عملیات را به مدت 4-5 ثانیه جهت لمس نبض گردنی متوقف نمایید. اگر نبض لمس شود ماساژ قلبی را قطع نمایید و چنانچه تنفس هم برقرار شده باشد تنفس مصنوعی را متوقف کنید. در صورت عدم لمس نبض و عدم برقراری تنفس خود به خودی ماساژ قلبی و تنفس مصنوعی را مجدداً شروع کنید و هر 3 دقیقه یک بار عملیات را جهت لمس نبضها به مدت 4-5 ثانیه متوقف نمایید.

 

 

توضیح بیشتر:

باز كردن راه هوایی  Air way

اولین قدم باز كردن راه هوایی فرد است .در فرد بیهوش تمامی ماهیچه ها شل شده اند.عضلات زبان و گردن هم از این
قاعده مستثنی نیستند و احتمال دارد كه زبان به طرف حلق بر گردد و راه هوایی را مسدود كند .

كف دست را روی پیشانی مصدوم گذاشته و سر او را به طرف عقب بر گردانید . همزمان با این كار دست دیگر را زیر چانه او قرار داده و به سمت بالا فشار دهیدبه طوریكه دندانهای فك بالا و پایین در مقابل هم قرار گیرند . در صورت انجام صحیح این مراحل شما موفق به باز كردن را ه هوایی مصدوم خواهید شد .مراقب باشید كه دهان فرد را بیش از حد باز نشود چون در این صورت ممكن است زبان به عقب برگردد و راه هوای را مسدود كند .

دادن تنفس مصنوعی 
 :


پس از بازكردن راه هوایی باید از وضعیت تنفس مصدوم أگاه باشید.ابتدا قفسه سینه فرد را برهنه كنید.اگرصورت مصدوم كبود و رنگ پریده باشد .نه جریان هوا از بینی و دهان فرد حس شو د و نه صدایی كه نشانگر جریان هوا باشد به گوش برسد.قفسه سینه حركت نداشته باشد.تنفس وی قطع شده است و باید تنفس مصنوعی را آغاز كنید حتی اگر نتوانستید تشخیص دهید كه فرد مذكورتنفس دارد یا نه نفس مصنوعی را آغاز كنید چون اگر فرد تنفس داشته باشد شما در هنگام تنفس مصنوعی متوجه می شوید.

سررابه عقب متمایل كنید به صورتیكه دهان كمی بازتر باشد (
نحوه باز كردن راه هوایی در مبحث قبل آمده است.)با انگشتان دستی كه روی پیشانی مصدوم است سوراخهای بینی فرد را ببندید.دهان خود را روی دهان مصدوم بگذارید بطوریكه , لبهای شما كاملا اطراف دهان اورا بگیرد.با یك بازدم عمیق هوارا وارد دهان فرد مصدوم كنید.همزمان از گوشه چشم خودبه قفسه سینه فردنگاه كنید وببینید آیا هنگامی كه درون مجاری هوایی اومی دمید قفسه سینه بالا می رود یا نه ؟وقتی قفسه سینه فرد بالا می آید تنفس را قطع كنید ودهان خود را از دهان فرد دا كرده و بینی اورا آزاد بگذارید و خودتان برا ی تنفس بعدی نفس بگیرید.هنگام تنفس موثر سینه وشكم مصدوم بالاو پایین می آید , احیاگر حس می كند كه بادكنكی را پر میكند و پس از دمیدن حجم معینی , مقابل ورود هوای اضافه تر مقاومت احساس میكند .به تدریج رنگ پوست فرد از زردی و كبودی به صورتی تغییر می یابد.


|+| نوشته شده توسط عاطفه آزادی در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 و ساعت 11:09 ق.ظ | نظر شما ()
ویرایش شده در یکشنبه 12 اردیبهشت 1389 ساعت 11:37 ق.ظ

نوشته های پیشین
+  
+ مقدمه
+ تاریخچه
+ تعریف كمكهای اولیه
+ جابه‌جا كردن‌ بیمار
+ وضعیت صحیح بدن
+ مهارتهای عملی
+ خطرات جابه‌جایی‌ بیمار
+ مورد خاص‌ وضعیت‌های‌ اورژانس
+ نحوه‌ كمك‌ رساندن‌ بی‌خطر به‌ مصدوم‌
+ قوانین حمل بیمار روی برانكار
+ راهكارهای‌ حفظ‌ ایمنی‌
+ روش‌های‌ عملی‌ برای‌ جابه‌جایی‌ و نقل‌ و انتقال‌
+ همكاری‌ با گروه‌ خدمات‌ اورژانس‌
+ احیای قلبی تنفسی
صفحات :
1 2

انواع کد های جدید جاوا تغییر شکل موس